ayokong nakakakita ng ganon.

so ano bang dapat kong gawin(na naman)?

iiyak na naman ako?
magmumukmok?

magi-imo?
magwawala?
magbibitter-bitteran?



ANO???

ano bang dapat kong gawin sa nakaraang tinalikuran ko na nga, di ko pa rin makalimutan...




*wala na sa huwisyo. nakatingin sa kawalan.*

escape.

throw it away forget yesterday,
we'll make a great escape.

sana. I really, really hope so.

gusto ko nang tumakas sa anino ng nakaraan.
sa nakaraang matagal kong pinangarap kalimutan.
sa nakaraang pinagkaitan ako ng pagkakataong maging masaya.

getching?

who would've thought na makakalimot ako?
ang tagal ko kayang ininvest tong panahon na to.
ang daming sleepless nights, tulala moments, et cetera.

tapos dumating na sya, finally.
at ang sarap pala sa pakiramdam.

isang taon. isang taon na rin pala ang lumipas mula noon.

*nakita daw sya ng Ada nung birthday ni Steph, eh. dapat kasama kaya ako dun, di lang ako pinayagan ni Ina na umalis kase gagabihin ako. tsaka sinabi ni ella. grabe. shocked kung shocked eh. tipong.." weh.. nakita nyo talaga sya?" haha. nakakatawa talaga ako pag sya ang topic na pinag-uusapan. tipong.. laging curious.. ganon.

ano. di na ko mage-expect na makikita sya ulit.
that's life. at sana maging masaya na sya sa buhay nya.

isa pa, nasanay na rin naman ako nang wala sya, kahit na minsan malungkot talaga kasi bahagi sya ang alaala.

ok. tama na to.


Im'ma go.